Αρχείο για υγεία

ΕΟΠΥΥ: Με σήμα το χορό του Ζαλόγγου υπό φλεγόμενη στέγη.

εοπυυ

Το κόστος της παροχής υπηρεσιών υγείας είναι τεράστιο. Δεν είναι εύκολο να πληρώνεις πανάκριβα μηχανήματα και υλικά, γιατρούς που σπούδασαν επί πολλά χρόνια, και να τα έχεις όλα διαθέσιμα όπου και όποτε χρειάζονται. Και καθώς δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα, δεν υπάρχει και δωρεάν υγεία. Κάποιος πάντα την πληρώνει. Το ζήτημα που καλείται να λύσει κάθε κοινωνία είναι ποιος.

Στην Ελλάδα, όπου «οι άνθρωποι είναι πάνω από αριθμούς» και όπου το σύνθημα «δωρεάν υγεία» συνεπαίρνει τα πλήθη, έχουμε κατορθώσει τον εξής εκπληκτικό συνδυασμό: Σχεδόν καθ’ολοκληρίαν κρατικό σύστημα υγείας, με τον εμπνευστή του όμως να επιλέγει για την προσωπική του θεραπεία νοσοκομείο του εξωτερικού. Κακοπληρωμένους γιατρούς που κάνουν υπερωρίες τζάμπα, να ζητούν «φακελάκι», μαύρα χρήματα δηλαδή, από ασθενείς για να τους νοσηλεύσουν ή να τους χειρουργήσουν κατά προτεραιότητα. Τεράστιες κρατικές δαπάνες για υγεία, αλλά νοσοκομεία χωρίς γάζες και άλλα στοιχειώδη υλικά. Δυσαρεστημένους ασθενείς, νοσοκόμους, γιατρούς, συγγενείς, τους πάντες. Και, την τελευταία μόλις εβδομάδα, τον Υπουργό Υγείας να τσακώνεται από τηλεοράσεως με τους συνδικαλιστές για το αν θα μπορεί να νοσηλεύεται κάποιος που δεν έχει, δεν μπορεί ή δεν θέλει να καταβάλει 25 ευρώ.

Στις «νεοφιλελεύθερες, ανάλγητες, καπιταλιστικές» Ηνωμένες Πολιτείες, οι εργαζόμενοι πληρώνουν μεγάλες εισφορές στις ασφαλιστικές τους εταιρίες, οι οποίες τους παρέχουν υγειονομική κάλυψη σε υψηλού επιπέδου νοσοκομεία, με καλοπληρωμένους νοσοκόμους και παχυλά αμειβόμενους γιατρούς. Όσο για… το φλέγον θέμα των ημερών στην Ελλάδα: ο όρκος του Ιπποκράτη έχει αποσυνδεθεί από την πληρωμή των υπηρεσιών. Κανένα νοσοκομείο δεν αρνείται εισαγωγή και νοσηλεία σε όσους τη χρειάζονται, ακόμη και ανασφάλιστους. Όταν έρθει η ώρα του λογαριασμού, αυτός που δεν έχει να πληρώσει απλά καταστρέφει το credit score του, δηλαδή την οικονομική του υγεία.

Σπεύδω να πω ότι κάθε σύστημα έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του. Είναι άλλο όμως πράγμα να προσπαθείς να δεις πώς θα κάνεις ένα σύστημα να δουλέψει καλά, και εντελώς άλλο πράγμα να προσπαθείς εμμονικά να εφαρμόσεις τις ιδεοληψίες σου, ακόμη και όταν είναι οφθαλμοφανές ότι οδηγούν στο απόλυτο μπάχαλο.