Αρχείο για κοινή λογική

Έσπειραν σεισάχθειες, θερίζουν ανακεφαλαιοποιήσεις

Μέσα στον προεκλογικό ορυμαγδό υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ προς όλους, στελέχη του επανειλημμένα έλεγαν ή άφηναν να εννοηθεί ότι όταν γίνουν κυβέρνηση θα προχωρήσουν σε κάποιου είδους «σεισάχθεια», ελάφρυνση ή κούρεμα των υποχρεώσεων των πολιτών προς τις τράπεζες. Μέσα στο γενικότερο κλίμα που δημιουργήθηκε, φαίνεται ότι στο πρώτο τετράμηνο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πολύς κόσμος σταμάτησε να εξυπηρετεί τις υποχρεώσεις του, ακόμη και αν είναι σε θέση να το κάνει, εν αναμονή τέτοιας ευνοϊκής ρύθμισης.

Οι αριθμοί είναι εφιαλτικοί. Τα λεγόμενα «κόκκινα δάνεια» από 80 δις ενδεχομένως να έχουν φτάσει και τα 100, την ίδια ώρα που οι καταθέσεις πέφτουν με γρήγορο ρυθμό. Είναι προφανές ότι, την ώρα που δεν μπορεί να κλείσει ούτε καν δημοσιονομικό κενό 2-3 δις, είναι εντελώς αδύνατο να παρέμβει η κυβέρνηση με οποιονδήποτε τρόπο, με χρήματα των φορολογουμένων, για την ελάφρυνση «κόκκινων δανείων» της τάξης των 100 δις. Ανεξαρτήτως του αν είναι ηθικό, είναι σίγουρα απολύτως ανέφικτο. Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε άμεση ανακεφαλαιοποίηση των ήδη εύθραυστων τραπεζών, και χρήματα για κάτι τέτοιο ούτε υπάρχουν, ούτε προβλέπονται από κάποιο «εξωτερικό πακέτο».

Άλλη μια ανεδαφική υπόσχεσή τους οδεύει προς τα αζήτητα. Όταν σπέρνεις «σεισάχθειες» είναι σίγουρο ότι θα θερίσεις ανακεφαλαιοποιήσεις. Και αν δεν έχεις τα χρήματα να τις κάνεις, τότε απλώς λαϊκίζεις, για να κερδίσεις την εξουσία. Αλίμονο σε όσους τους πίστεψαν.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 30 Μαΐου 2015

Φορολογικές αρπαχτές – Ανάπτυξη, σημειώσατε 1

Περνάτε από ένα εστιατόριο, έξω από το οποίο ο γνωστός «κράχτης» σας καλεί ευγενικά να μπείτε. Δυο πελάτες που βγαίνουν όμως, σας διηγούνται τη φρικτή εμπειρία τους: αφού έφαγαν ένα μέτριο φαγητό, τους έφεραν ένα λογαριασμό με ποσά διπλάσια από αυτά του καταλόγου. Όταν διαμαρτυρήθηκαν, τους είπαν ότι δυστυχώς οι τιμές άλλαξαν λίγο αφού ήρθαν. Και όταν αρνήθηκαν να πληρώσουν, δυο μπράβοι ήρθαν πάνω από τα κεφάλια τους και δεν τους άφηναν να φύγουν.
Αυτό σκέφτηκα διαβάζοντας τη ρύθμιση για αναδρομική φορολόγηση όσων επιχειρήσεων τόλμησαν να συνάψουν δάνειο με τη μέθοδο του sale & lease back, να εισφέρουν δηλαδή ακίνητα έναντι μακρόχρονης ρευστότητας. Η τωρινή ρύθμιση θεωρεί αναδρομικά την εκταμίευση του δανείου ως εισόδημα εκείνης της χρονιάς και τη φορολογεί με 19%.
Όσες πιθανότητες έχουν οι πελάτες του παραδείγματος να ξαναπάνε στο εστιατόριο και όσες πιθανότητες έχει η ευγένεια του «κράχτη» να σας πείσει να μπείτε κι εσείς, άλλες τόσες έχει και η Κυβέρνηση να προσελκύσει διεθνείς επενδυτές που θα μας φέρουν την ανάπτυξη. Περιοδεύουν ανά τον κόσμο (Κατάρ, Κίνα, κλπ.) για να τους πείσουν, και όταν έρθουν τους διώχνουν με τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά και τους αναδρομικούς φόρους.
Με αυτή την τακτική πάντως, το εστιατόριο του παραδείγματος έκανε μερικές αρπαχτές, στο τέλος όμως έκλεισε.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 9 Φεβρουαρίου 2014

Ένα άλλο ασφαλιστικό, ώστε να μας ανήκουν οι εισφορές μας!

Νέες «τρύπες» ανακαλύπτονται κάθε τόσο, μια στον ΟΑΕΕ, μια στο ΙΚΑ. Το ασφαλιστικό καταρρέει σαν χάρτινος πύργος και ο φορολογούμενος καλείται να καλύπτει συνεχώς νέες μαύρες τρύπες.

Κανείς μην πέφτει από τα σύννεφα. Έχουμε ένα σύστημα στο οποίο οι εισφορές δεν ανήκουν στον ασφαλισμένο, δεν αποθεματοποιούνται και δεν επενδύονται, αλλά μοιράζονται στους σημερινούς συνταξιούχους: ήταν αναπόφευκτο να καταρρεύσει. Πρώτον, γιατί οι εργαζόμενοι, λόγω κρίσης, μειώνονται δραματικά. Δεύτερον, γιατί οι συνταξιούχοι αυξάνουν λόγω του δημογραφικού προβλήματος, αλλά και επειδή το πολιτικό μας σύστημα βρίσκει ένα σωρό τρόπους για να αναγνωρίσει «πλασματικά χρόνια» σε υγιέστατους 50άρηδες και να τους συνταξιοδοτήσει.

Όποιος ισχυρίζεται ότι δεν ήξερε, λέει εξόφθαλμα ψέματα. Και τα δυο κόμματα ήξεραν, και τα δυο προσπάθησαν να αναμορφώσουν το ασφαλιστικό. Το μεν ΠΑΣΟΚ με τη μεταρρύθμιση Γιαννίτση που δεν έγινε ποτέ για το φόβο του πολιτικού κόστους, η δε ΝΔ με την άλλη μεταρρύθμιση, που κατά τον Καραμανλή δεν θα άλλαζε «ούτε εισφορές, ούτε όρια ηλικίας, ούτε συντάξεις». Δικαίως του απάντησε τότε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ότι «αυτά τα κάνει μόνον ο Ιησούς».

Επειδή λοιπόν ο Ιησούς δύσκολα θα ασχοληθεί με το ασφαλιστικό μας, επείγει να το αναμορφώσουμε μόνοι μας. Στο νέο ασφαλιστικό, οι εισφορές πρέπει να ανήκουν στον ασφαλισμένο, να επενδύονται και να του αποδίδονται. Σε συνδυασμό με μια Εθνική Σύνταξη για όλους.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 2 Φεβρουαρίου 2014

Εθνική Στρατηγική κάποιος;

Φανταστείτε ότι δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι είμαστε ένα ανεξάρτητο κράτος χωρίς καμία δέσμευση προς εταίρους, αλλά φυσικά και χωρίς πακτωλούς επιδοτήσεων και ενισχύσεων. Τι θα έπρεπε να κάνουμε για να βγούμε από την κρίση;

Μία σχολή σκέψης λέει να αποσυνδεθούμε από τα ισχυρά νομίσματα, να κόψουμε το δικό μας σε όση ποσότητα μας λείπει, να μην πληρώσουμε καθόλου από το χρέος μας και να ζήσουμε στο εξής μόνοι μας. Αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει η Αργεντινή εδώ και 15 χρόνια, και ακόμα δεν έχει ορθοποδήσει. Το κόψιμο νομίσματος φέρνει πληθωρισμό, ο πληθωρισμός υποτίμηση, η υποτίμηση ξανά πληθωρισμό, αλλά και ελλείψεις.

Η άλλη σχολή λέει ότι ένα σωρό κράτη τα καταφέρνουν χωρίς να αρμέγουν καμία ευρωπαϊκή αγελάδα. Απλώς εκμεταλλευόμενα τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα: άλλοι παράγουν με χαμηλό εργατικό κόστος, άλλοι με υψηλό αλλά ποιοτικότερα, άλλοι επενδύουν στον τουρισμό, άλλοι στη γεωργία. Χρήμα κυκλοφορεί στη διεθνή οικονομία, ο καθένας ψάχνει να βρει τρόπο να το προσελκύσει.

Χρειαζόμαστε επειγόντως μια Εθνική Στρατηγική για προσέλκυση επενδύσεων. Μόνο έτσι θα έρθει ανάπτυξη και έξοδος από την κρίση. Για να προσελκύσεις όμως επενδύσεις πρέπει να δώσεις ισχυρά κίνητρα: σταθερότητα, ταχεία απονομή δικαιοσύνης, μηδενική διαφθορά και γραφειοκρατία, χαμηλή και σταθερή φορολογία. Ποιος θα το κάνει;

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 19 Ιανουαρίου 2014

Δεν υπάρχει Δημόσιο Χρήμα

Ναι, οι φόροι που καλούμαστε να πληρώσουμε (και την νέα χρονιά) είναι υπερβολικοί, άδικοι, εξοντωτικοί. Πριν όμως υψώσουμε τους τόνους διαμαρτυρίας, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε βαθιά μέσα μας πως «δεν υπάρχει Δημόσιο Χρήμα».

Πολλοί δείχνουν να πιστεύουν ότι το χρήμα παράγεται από το κράτος, το οποίο μέσω των δημοσίων έργων και των δημοσίων υπαλλήλων το διοχετεύει στην οικονομία και «την κινεί» (γι’αυτό και ζητούν περισσότερες δημόσιες δαπάνες). Λάθος! Η ροή του χρήματος είναι ακριβώς η αντίστροφη. Το χρήμα, ο πλούτος, παράγεται στην Αγορά. Κάθε αγοραπωλησία, κάθε συναλλαγή, κάνει πλουσιότερα και τα δύο μέρη: όταν μια νοικοκυρά δίνει 1€ και αγοράζει πορτοκάλια, ο μεν παραγωγός κερδίζει επειδή τα πουλάει ακριβότερα από όσο του κόστισε η παραγωγή τους, η δε νοικοκυρά επειδή θεωρεί ότι αξίζουν περισσότερο από το 1€ που πλήρωσε για να τα πάρει (αν η ίδια ποσότητα έκανε 10€ δεν θα τα αγόραζε). Στα εκατομμύρια τέτοιες συναλλαγές που γίνονται καθημερινά, το κράτος βάζει φόρους και έτσι προκύπτει το «Δημόσιο Χρήμα».

Πριν ζητήσουμε να φύγει το μακρύ χέρι του Κράτους από τις καθημερινές μας συναλλαγές και τα εισοδήματά μας, πρέπει να ζητήσουμε με πειστικό και πιεστικό τρόπο να περιορίσει αυτά που ξοδεύει: εκεί πάνε οι φόροι μας. Το έτσι κι αλλιώς δίκαιο αίτημα «όχι άλλοι φόροι» γίνεται ακλόνητο μόνο αν βροντοφωνάξουμε «κλείστε επιτέλους μια άχρηστη Υπηρεσία!».

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 19 Ιανουαρίου 2014

Πώς γίνεται η «κοινωνική» ασφάλιση να σε οδηγεί στη φυλακή;

Αναρωτιούνται -και δικαίως- οι ασφαλισμένοι, γιατί απειλούνται με φυλάκιση επειδή δεν έχουν να πληρώσουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές. Δεν έχεις να πληρώσεις για υγειονομική περίθαλψη, δεν σε καλύπτει το ταμείο σου αν πάθεις κάτι, αλλά παραταύτα συνεχίζεις να οφείλεις τις εισφορές που πλήρωνες εάν σε κάλυπτε. Για δε τα συνταξιοδοτικά, απειλείσαι να μπεις φυλακή επειδή αδυνατείς… να αποταμιεύσεις για τα γεράματά σου;

Αυτά συμβαίνουν διότι η «κοινωνική» ασφάλιση δεν είναι καθόλου κοινωνική. Το να πληρώνεις με τις εισφορές σου τις συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων, για να πληρώνουν οι αυριανοί εργαζόμενοι τις δικές σου, ήταν μια ωραία ιδέα. Όταν όμως οι συνταξιούχοι αυξάνουν, οι εργαζόμενοι μειώνονται, το δε πολιτικό σύστημα βγάζει συνεχώς πενηντάρηδες σε πρόωρη σύνταξη με πλασματικά χρόνια ασφάλισης, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης μετατρέπεται σε μια τεράστια «πυραμίδα», όπου αυτοί που μπήκαν πρώτοι απολαμβάνουν προνόμια που διατηρούνται μόνο όσο υπάρχουν κορόιδα στη βάση της πυραμίδας που πληρώνουν αδιαμαρτύρητα.

Το να απειλείς με φυλάκιση τα κορόιδα, για να συνεχίσουν να πληρώνουν και να μη «σκάσει» η πυραμίδα, δεν είναι λύση. Χρειαζόμαστε επειγόντως σχεδιασμό και μετάβαση σε ένα εντελώς νέο σύστημα με δυο πυλώνες: μια Βασική Εθνική Σύνταξη για όλους χωρίς εισφορές, και ένα κεφαλαιοποιητικό σύστημα που θα συγκεντρώνει τις εισφορές κάθε εργαζόμενου σε προσωπικό συνταξιοδοτικό λογαριασμό και θα του αποδίδει ανάλογα όταν έρθει η ώρα.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News την 1η Δεκεμβρίου 2013

Ας σκεφτούμε λίγο “out of the box” στα εργασιακά

Αν οι μισθοί ορίζονται με «έναν νόμο και ένα άρθρο», γιατί αρκούμαστε στην υπόσχεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για ελάχιστο μισθό 751€ και δεν ορίζουμε νομοθετικά 2.000 €; Η αλήθεια είναι ότι η δύναμη που ωθεί τους μισθούς προς τα πάνω είναι οι επενδύσεις και η πτώση της ανεργίας, όχι ο νόμος.

Ας σκεφτούμε λίγο “out of the box”: Με το πετρέλαιο θέρμανσης στα 0,50, καίγαμε τα καλοριφέρ στο φουλ και, αν ζεσταινόμασταν, ανοίγαμε τα παράθυρα. Στα 0,80 το σκεφτόμασταν και τώρα που είναι στα 1,30 δεν αγοράζουμε καν. Αφού αυτό μας φαίνεται λογικό, γιατί θεωρούμε ότι η αγορά εργασίας λειτουργεί διαφορετικά; Μια επιχείρηση, αν δεν υπήρχε νομοθετικά ελάχιστος μισθός, ίσως έβρισκε να προσλάβει 10 νέους με 300€. Αν ο ελάχιστος μισθός οριστεί νομοθετικά στα 751€, θα αρκεστεί σε 4, ενώ με ελάχιστο μισθό 2.000€ θα προσπαθήσει να αρκεστεί στον έναν.

Αντίθετα με ό,τι ευρέως πιστεύεται, η αύξηση του ελάχιστου μισθού δεν προστατεύει τους αδύναμους: αυξάνει την ανεργία αφήνοντας εκτός αγοράς εργασίας τους πιο αδύναμους. Ομοίως, οι περιορισμοί στις απολύσεις είναι αντικίνητρο για προσλήψεις.

Στην πραγματικότητα, η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας οδηγεί σε πτώση της ανεργίας. Είναι κάτι που έπρεπε να κάνουμε μόνοι μας, χωρίς να μας το επιβάλει καμία Τρόικα.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 17 Νοεμβρίου 2013