Αρχείο για Ευρώπη

Ολική διαγραφή χρέους, έλεγαν οι λαϊκιστές…

Γερμανικά δικαστήρια ζήτησαν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να γνωματεύσει κατά πόσο οι αγωγές Γερμανών που είχαν αρνηθεί να συμμετάσχουν στο PSI του 2012 εμπίπτουν στην κατηγορία «αστικών ή εμπορικών υποθέσεων». Και εκείνο αποφάνθηκε πως εμπίπτουν, και άρα μπορεί να εξετασθεί η ουσία της υπόθεσης. Ενδεχομένως δηλαδή και να καταδικαστεί το Ελληνικό Δημόσιο στην καταβολή αποζημίωσης.

Αν και δεν έχουμε φτάσει εκεί, η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δείχνει ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις για το βουνό του χρέους που δημιουργήθηκε σε τρεις δεκαετίες συνεχών κρατικών ελλειμμάτων. Το PSI, η διαγραφή δηλαδή του 53,5% της ονομαστικής αξίας ομολόγων που κατείχε ο ιδιωτικός τομέας (τράπεζες, ταμεία, ιδιώτες, κλπ) ήταν μια λύση ανάγκης, με την οποία οι ιδιώτες επωμίστηκαν ένα μεγάλο κόστος στα πλαίσια της προσπάθειας να καταστεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο. Ήταν μια απόφαση που ελάφρυνε το Δημόσιο Χρέος κατά 100 δις περίπου, αλλά φυσικά με ισόποσο κόστος των ιδιωτών.

Αν ένα κούρεμα 53,5% δημιουργεί τέτοιες επιπλοκές, όπως αυτή η δικαστική απόφαση, αλλά και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που απαιτήθηκε, μπορεί κανείς να φανταστεί πόσες θα ήταν οι συνέπειες μιας μονομερούς διαγραφής του χρέους κατά 100%, όπως ζητούσαν επί τόσα χρόνια οι λαϊκιστές του Σύριζα και των Ανέλ; Και αφού ήταν τόσο εύκολο, γιατί δεν το κάνουν τώρα που έγιναν Κυβέρνηση;

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 14 Ιουνίου 2015

Advertisements

Η φαρσοκωμωδία με την «Τράπεζα BRICS»

Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική αποφάσισαν εδώ και ένα χρόνο να συστήσουν μια αναπτυξιακή Τράπεζα με μετοχικό κεφάλαιο 100 δις δολαρίων. Την εβδομάδα που μας πέρασε, ο υφυπουργός οικονομικών της Ρωσίας μας κάλεσε να συμμετάσχουμε και εμείς. Το πώς αυτό έγινε επίκεντρο της ειδησεογραφίας των ημερών, είναι ενδεικτικό της γελοιότητας που μας περιβάλλει.

Η Τράπεζα αυτή θα χρηματοδοτεί αναπτυξιακά έργα στις χώρες που την συναποτελούν. Προφανώς και δεν θα αγοράζει ομόλογά τους. Πολύ περισσότερο όταν το σύνολο του μετοχικού της κεφαλαίου επαρκεί για περίπου το ένα τρίτο του χρέους μας, που πρέπει να αναχρηματοδοτήσουμε. Επίσης, για να γίνεις μέλος στην Τράπεζα αυτή, θα πρέπει να εισφέρεις μερικά δισεκατομμύρια στο μετοχικό της κεφάλαιο, την ώρα που εμείς για να πληρώσουμε μερικά εκατομμύρια στο ΔΝΤ χρησιμοποιήσαμε αποθεματικό έκτακτης ανάγκης.

Το ότι αφήνεται να εννοηθεί ότι αυτή θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική λύση στο χρηματοδοτικό μας πρόβλημα, είναι απόλυτα γελοίο. Εξηγείται βεβαίως από το δραματικό αδιέξοδο, στο οποίο έχουμε περιέλθει λόγω των κυβερνητικών χειρισμών. Μετά το Ιράν, τη Ρωσία, τους υδρογονάνθρακες, την Κίνα, η Τράπεζα BRICS είναι ακόμα μια απόδειξη ότι η Κυβέρνηση δεν έχει καμία απολύτως επαφή με την πραγματικότητα και το μόνο που την απασχολεί είναι η επικοινωνιακή διαχείριση της καταστροφής, στην οποία με μαθηματική βεβαιότητα μας οδηγεί.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 17 Μαΐου 2015

Πού το πάει το ΔΝΤ;

Καθώς οι συζητήσεις με την Τρόικα έφτασαν σε αδιέξοδο, στην ελληνική κοινή γνώμη επικρατεί η άποψη ότι το ΔΝΤ επιχειρεί να μην απεμπλακεί από την Ελλάδα. Ότι εμείς κάναμε ό,τι ήταν να κάνουμε, και οι κακοί ξένοι θέλουν να παρατείνουν την «Κατοχή».

Η αλήθεια δεν είναι αυτή. Η Ελληνική Κυβέρνηση ανέβαλε συνεχώς τις μεταρρυθμίσεις που είχε υποσχεθεί υπογράφοντας το Μνημόνιο. Ακόμα και σήμερα, επαγγέλματα παραμένουν κλειστά, άχρηστες γραφειοκρατικές δομές του Δημοσίου δεν καταργήθηκαν, πενηντάρηδες βγαίνουν στη σύνταξη και όλη η έλλειψη μεταρρυθμίσεων καλύπτεται με φορολογία επί των πάντων. Η Κυβέρνηση ήλπιζε ότι έτσι, τσάτρα-πάτρα, θα έφτανε στο παρά πέντε της λήξης του Μνημονίου και θα επιτύγχανε να πάρει και τα τελευταία χρήματα από την Τρόικα, ακόμη και χωρίς μεταρρυθμίσεις, επισείοντας τον κίνδυνο εκλογών και ανάληψης της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η Τρόικα, όμως, μιλάει με κράτη, όχι με κόμματα. Δεν εμπλέκεται στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, δεν πρόκειται να πάρει το μέρος του ενός ή του άλλου, όπως επίσης δεν διανοείται ότι μπορεί να εκλεγεί Κυβέρνηση που να πάψει μονομερώς να τηρεί μια συμφωνία που έχει υπογράψει η Ελληνική Δημοκρατία.

Το ΔΝΤ λοιπόν δεν το πάει πουθενά, δεν θέλει τίποτε άλλο παρά την τήρηση των υπεσχημένων. Το ερώτημα είναι πού μας πάει η ελληνική πολιτική τάξη.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 7 Δεκεμβρίου 2014

Τα υποζύγια δεν αντέχουν άλλο!

BwR5ki8CcAAvuhKΌταν κατέρρευσε το υδροκέφαλο Δημόσιο το 2010, ξόδευε κάπου 36 δις ευρώ περισσότερα από όσα εισέπραττε. Αφού οι αγορές σταμάτησαν να μας δανείζουν και το έλλειμμα έπρεπε να μηδενιστεί, δύο επιλογές υπήρχαν: να περικοπούν τα έξοδα, ή να αυξηθούν τα έσοδα. Ή συνδυασμός των δύο.

Ο συνδυασμός που επέλεξε η πελατειακή μας κομματοκρατία ήταν συντριπτικός υπέρ της αύξησης των εσόδων. Τα έξοδα μειώθηκαν οριακά, κυρίως με οριζόντιες περικοπές και ψαλίδισμα των δημοσίων επενδύσεων, χωρίς μαζικό κλείσιμο άχρηστων φορέων του Δημοσίου και χωρίς απολύσεις υπαλλήλων που δεν χρειάζονται. Αντίθετα, η υπερφορολόγηση χτύπησε κόκκινο: τεκμήρια, τέλη επιτηδεύματος, χαράτσια, φόροι ακινήτων, στέγνωσαν τη ρευστότητα της αγοράς και εξάντλησαν τη φοροδοτική ικανότητα των φορολογουμένων.

Ο δρόμος αυτός είναι αδιέξοδος και αυτό έχει ήδη φανεί. Αυξάνουν τη φορολογία στο πετρέλαιο θέρμανσης, η κατανάλωση πέφτει 80%, με αποτέλεσμα και ο κόσμος να κρυώνει και το Κράτος να εισπράττει λιγότερα. Φορολογούν εξοντωτικά τα ακίνητα, καταρρέει η αγορά. Αυξάνουν τη φορολογία εισοδήματος, εκτινάσσονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς Εφορία και Τράπεζες.

Αργά ή γρήγορα, το Κράτος θα αναγκαστεί να περικόψει τις σπατάλες του. Η κομματοκρατία το αναβάλλει όσο μπορεί, για να μη θιγεί η κομματική τους βάση που έχει καταλάβει το Δημόσιο. Και το αναβάλλουν όσο αντέχουν τα υποζύγια. Τα οποία όμως δεν φαίνεται να αντέχουν για πολύ ακόμα…

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 31 Αυγούστου 2014

Εθνική Στρατηγική κάποιος;

Φανταστείτε ότι δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι είμαστε ένα ανεξάρτητο κράτος χωρίς καμία δέσμευση προς εταίρους, αλλά φυσικά και χωρίς πακτωλούς επιδοτήσεων και ενισχύσεων. Τι θα έπρεπε να κάνουμε για να βγούμε από την κρίση;

Μία σχολή σκέψης λέει να αποσυνδεθούμε από τα ισχυρά νομίσματα, να κόψουμε το δικό μας σε όση ποσότητα μας λείπει, να μην πληρώσουμε καθόλου από το χρέος μας και να ζήσουμε στο εξής μόνοι μας. Αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει η Αργεντινή εδώ και 15 χρόνια, και ακόμα δεν έχει ορθοποδήσει. Το κόψιμο νομίσματος φέρνει πληθωρισμό, ο πληθωρισμός υποτίμηση, η υποτίμηση ξανά πληθωρισμό, αλλά και ελλείψεις.

Η άλλη σχολή λέει ότι ένα σωρό κράτη τα καταφέρνουν χωρίς να αρμέγουν καμία ευρωπαϊκή αγελάδα. Απλώς εκμεταλλευόμενα τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα: άλλοι παράγουν με χαμηλό εργατικό κόστος, άλλοι με υψηλό αλλά ποιοτικότερα, άλλοι επενδύουν στον τουρισμό, άλλοι στη γεωργία. Χρήμα κυκλοφορεί στη διεθνή οικονομία, ο καθένας ψάχνει να βρει τρόπο να το προσελκύσει.

Χρειαζόμαστε επειγόντως μια Εθνική Στρατηγική για προσέλκυση επενδύσεων. Μόνο έτσι θα έρθει ανάπτυξη και έξοδος από την κρίση. Για να προσελκύσεις όμως επενδύσεις πρέπει να δώσεις ισχυρά κίνητρα: σταθερότητα, ταχεία απονομή δικαιοσύνης, μηδενική διαφθορά και γραφειοκρατία, χαμηλή και σταθερή φορολογία. Ποιος θα το κάνει;

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 19 Ιανουαρίου 2014

Ο Καραγκιόζης διαπραγματευτής

Αυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες, είναι η παράσταση «ο Καραγκιόζης διαπραγματευτής». Η Κυβέρνηση επιχειρεί να περάσει την εντύπωση ότι έχει κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, αυτές για τις οποίες, σημειωτέον, έχει η ίδια συμφωνήσει και τώρα που ήρθε η ώρα των δανειστών μας να λασκάρουν τα σκοινιά, αυτοί ζητούν επιπλέον επώδυνες θυσίες.

Όποιος μπορεί να δει κάπως ψύχραιμα, θα διαπιστώσει ότι δεν είναι καθόλου έτσι. Το μόνο που επιχειρεί να διασώσει η Κυβέρνηση είναι το υδροκέφαλο πελατειακό υπερκράτος που δημιούργησαν οι Κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης. Και η επιτυχία που έχει μέχρι στιγμής επιδείξει είναι όση θα επεδείκνυε γαγγραινοπαθής που κλήθηκε να αυτοϊαθεί κόβοντας ο ίδιος το πόδι του.

Το ζητούμενο μετά την χρεωκοπία του Κράτους δεν ήταν πώς να διασώσουμε αυτά που μας χρεωκόπησαν: τις άχρηστες δημόσιες υπηρεσίες που συντηρούνται από τους φόρους μας, τα κλειστά επαγγέλματα, τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά που διώχνουν οποιονδήποτε θελήσει να επιχειρήσει στη Ελλάδα. Ακόμα και αν δεν υπήρχε Τρόικα, αυτά θα έπρεπε να μεταρρυθμίσουμε. Τέσσερα χρόνια όμως τώρα σε αυτούς τους τομείς δεν έγινε ούτε μια σοβαρή τομή: μόνο οριζόντιες περικοπές και καταιγίδα φόρων.

Στις παραστάσεις του Καραγκιόζη γελάμε, κάτι μέσα μας όμως κλαίει από οίκτο. Έτσι και τώρα: όχι επειδή είναι ένας πονηρός ρακένδυτος, αλλά επειδή το έχει αποδεχτεί κιόλας.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 24 Νοεμβρίου 2013

Χατζημαρκάκης: ο αντιγερμανισμός έφερε την αντιγραφή ή η αντιγραφή τον αντιγερμανισμό;

483436_563215060390595_1303143480_nΤον τελευταίο καιρό, ο κ. Χατζημαρκάκης, ομογενής Ευρωβουλευτής εκ Γερμανίας, προσπαθεί να πείσει την ελληνική κοινή γνώμη ότι η αφαίρεση του διδακτορικού του από το Πανεπιστήμιο της Βόνης (αφού διαπιστώθηκε ότι το μισό περίπου ήταν προϊόν αντιγραφής) ήταν αποτέλεσμα της σκληρής κριτικής που άσκησε ο ίδιος στη γερμανική κυβέρνηση αναφορικά με το θέμα της ελληνικής διάσωσης. Είναι όμως έτσι;

Καταρχήν ο ίδιος αποκρύπτει (και η ελληνική κοινή γνώμη είναι εύκολο να αγνοεί) ότι δεν αφαιρέθηκε μόνο το δικό του διδακτορικό, αλλά και άλλων Γερμανών πολιτικών την ίδια περίοδο. Μεταξύ αυτών, της αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Silvana Koch-Mehrin, του πρώην Υπουργού Πολιτισμού του Κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας Bernd Althusmann, της επίσης ομογενούς Margarita Mathiopoulos, αλλά και του πρώην Υπουργού Άμυνας Karl-Theodor zu Guttenberg.

Κατά δεύτερον, ο ίδιος εμμέσως έχει παραδεχτεί ότι το διδακτορικό του είναι προϊόν αντιγραφής, δηλώνοντας ότι… το Πανεπιστήμιο είναι συνυπεύθυνο γι’αυτό!

Στην πρώτη του θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο (2004-2009), ο Χατζημαρκάκης ήταν άγνωστος στην Ελλάδα και ο ίδιος δεν ασχολούνταν με θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος. Όταν ξέσπασε η ελληνική κρίση, μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2009, άρχισε να εμφανίζεται στα ΜΜΕ λάβρος (και δικαίως) κατά των Κυβερνήσεων Καραμανλή που εκτροχίασαν τα δημοσιονομικά. Συγκεκριμένα έλεγε ότι «ο Αλογοσκούφης είναι απατεώνας» και «ο Καραμανλής είναι εγκληματίας και πρέπει να πάει φυλακή». Ας δούμε όμως τη στάση του από τον Απρίλιο του 2010, οπότε η Ελλάδα μπήκε στο Μηχανισμό Διάσωσης ως τον Ιούλιο του 2011, οπότε αφαιρέθηκε το διδακτορικό του, μήπως και βρούμε τον «σκληρό αντιγερμανισμό» που οδήγησε στην αφαίρεση του διδακτορικού του (μέσω ποιού μηχανισμού άραγε;).

  • Τον Μάιο του 2010, μόλις ψηφίστηκε το Πρόγραμμα Σταθερότητας, δήλωνε: «Η Βουλή των Ελλήνων αποφάσισε σήμερα να αποδεχθεί το αναγκαίο Πρόγραμμα Σταθερότητας. Κόμματα και βουλευτές αναγνώρισαν ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για συγκρούσεις και διαφωνίες αυτή τη στιγμή, άλλα ανάγκη για γερή συνεκτικότητα. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο ΛΑ.Ο.Σ. και οι βουλευτές έδειξαν ωριμότητα και ευθύνη στην ανάγκη, δηλώνοντας έτσι υπευθυνότητα! Η Νέα Δημοκρατία, η οποία προκάλεσε τη σημερινή οικονομική κρίση μέσω την παραποίηση στοιχείων του εθνικού προϋπολογισμού, εμμένει σε μια ανεύθυνη στάση της αντιπολίτευσης.».
  • Τον Μάιο του 2010 επίσης, δηλώνει ευγνώμων προς την Καγκελάριο Μέρκελ.
  • Μετά από σκληρές δηλώσεις της Καγγελαρίου Μέρκελ για την Ελλάδα, το Νοέμβριο του 2010, δήλωνε: «Ανεξαρτήτως αν οι υψηλοί τόνοι της καγκελαρίου δεν ευνοούν την ενίσχυση της αξιοπιστίας του κοινού ευρωπαϊκού νοµίσµατος ή τη θωράκιση της ευρωζώνης, η Ελλάδα οφείλει να προβεί το συντομότερο σε πραγματικές διαρθρωτικές αποφάσεις, ιδιαίτερα στον κλάδο της επιχειρηματικότητας, ώστε να εξασφαλίσει τη δική της οικονομική λύση και σωτηρία μετά το 2013».
  • Τον Φεβρουάριο του 2011 δήλωνε: Οι ευρωβουλευτές του FDP στηρίζουν Μέρκελ.

Πού είναι η κριτική; Πού είναι η σκληρή γραμμή; Μετά την αφαίρεση του διδακτορικού του, η γραμμή αλλάζει:

  • Πέθανε η λογική στο Βερολίνο (Ιανουάριος 2012)
  • «Την ώρα μιας ορατής κατάρρευσης, ένα σημαντικό μέρος της Γερμανικής πολιτικής ηγεσίας με μια συμπεριφορά ψυχαναγκαστικής εμμονής, κρατά όλη την Ευρώπη σε ομηρία». (Ιανουάριος 2012)
  • Πρωτοβουλία για Διεθνές Ινστιτούτο εκμάθησης της Ελληνικής Γλώσσας (Μάρτιος 2012) .

Με βάση τα παραπάνω, είναι σαφές τι έχει συμβεί και αν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα. Αν, παρά ταύτα, ο κ. Χατζημαρκάκης θέλει να μας πείσει ότι οι αντιγερμανικές του δηλώσεις οδήγησαν στην αφαίρεση του διδακτορικού του (και όχι το αντίθετο), θα πρέπει να μας εξηγήσει:

  • Βάσει ποιού μηχανισμού η Γερμανική Κυβέρνηση παρεμβαίνει στα Πανεπιστήμια της χώρας και ζητεί κατά το δοκούν αφαίρεση διδακτορικών;
  • Για ποιο λόγο αφαιρέθηκαν διδακτορικά και από άλλους 5 συναδέλφους του Γερμανούς πολιτικούς; Για αντιγερμανικές δηλώσεις;
  • Για ποιο λόγο οι «αντιγερμανικές του δηλώσεις» που οδήγησαν στην αφαίρεση του διδακτορικού του έπονται, και δεν προηγούνται, της αφαίρεσης;

Μέχρι να μας εξηγήσει αυτά, εμείς θα πιστεύουμε μια πιο απλή εξήγηση: Ότι με την αφαίρεση του διδακτορικού του, τελείωσε η πολιτική καριέρα του στη Γερμανία, όπως και των ομοιοπαθών Γερμανών συναδέρφων του και πως αποφάσισε να τη συνεχίσει στην Ελλάδα, εκτιμώντας, όχι άδικα, ότι το ελληνικό κοινό θα πιστέψει το παραμύθι με τον φτωχό πλην τίμιο μετανάστη που τόλμησε να κάνει κριτική στην Καγκελάριο Μέρκελ και αυτή τον συνέτριψε κάτω από τη ναζιστική της μπότα…