Αρχείο για επιχειρηματικότητα

Η φαρσοκωμωδία με την «Τράπεζα BRICS»

Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική αποφάσισαν εδώ και ένα χρόνο να συστήσουν μια αναπτυξιακή Τράπεζα με μετοχικό κεφάλαιο 100 δις δολαρίων. Την εβδομάδα που μας πέρασε, ο υφυπουργός οικονομικών της Ρωσίας μας κάλεσε να συμμετάσχουμε και εμείς. Το πώς αυτό έγινε επίκεντρο της ειδησεογραφίας των ημερών, είναι ενδεικτικό της γελοιότητας που μας περιβάλλει.

Η Τράπεζα αυτή θα χρηματοδοτεί αναπτυξιακά έργα στις χώρες που την συναποτελούν. Προφανώς και δεν θα αγοράζει ομόλογά τους. Πολύ περισσότερο όταν το σύνολο του μετοχικού της κεφαλαίου επαρκεί για περίπου το ένα τρίτο του χρέους μας, που πρέπει να αναχρηματοδοτήσουμε. Επίσης, για να γίνεις μέλος στην Τράπεζα αυτή, θα πρέπει να εισφέρεις μερικά δισεκατομμύρια στο μετοχικό της κεφάλαιο, την ώρα που εμείς για να πληρώσουμε μερικά εκατομμύρια στο ΔΝΤ χρησιμοποιήσαμε αποθεματικό έκτακτης ανάγκης.

Το ότι αφήνεται να εννοηθεί ότι αυτή θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική λύση στο χρηματοδοτικό μας πρόβλημα, είναι απόλυτα γελοίο. Εξηγείται βεβαίως από το δραματικό αδιέξοδο, στο οποίο έχουμε περιέλθει λόγω των κυβερνητικών χειρισμών. Μετά το Ιράν, τη Ρωσία, τους υδρογονάνθρακες, την Κίνα, η Τράπεζα BRICS είναι ακόμα μια απόδειξη ότι η Κυβέρνηση δεν έχει καμία απολύτως επαφή με την πραγματικότητα και το μόνο που την απασχολεί είναι η επικοινωνιακή διαχείριση της καταστροφής, στην οποία με μαθηματική βεβαιότητα μας οδηγεί.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 17 Μαΐου 2015

Advertisements

Απόλυτη τραπεζική ασφυξία

Οι τράπεζες πρακτικά είναι νεκρές. Οι καταθέσεις είναι σχεδόν μισές σε σχέση με τις χορηγήσεις, και η διαφορά μεταξύ τους καλύπτεται από τον ELA. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 1/8 περίπου των καταθέσεων έχει δανειστεί από τις τράπεζες στο Δημόσιο με τη μορφή Εντόκων Γραμματίων. Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι παράλογο να περιμένει κανείς τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας από τις τράπεζες.

Για να αντιστραφεί η πορεία προς την απόλυτη ασφυξία της αγοράς, πρέπει να συμφωνήσει επειγόντως η Κυβέρνηση με τους εταίρους. Ακόμα και αν δεν λέγεται Μνημόνιο, ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα είναι απαραίτητο για να πάψουν να καλύπτονται οι ανάγκες του Δημοσίου από τις καταθέσεις των πολιτών και από τα αποθεματικά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτό θα λήξει την πεντάμηνη ήδη αβεβαιότητα και θα δώσει το σύνθημα για επιστροφή των καταθέσεων στις τράπεζες.

Η απομόχλευση των ισολογισμών των τραπεζών, η προσπάθεια δηλαδή μείωσης των χορηγήσεών τους, θα αντιστραφεί πιο μακροπρόθεσμα: όταν αποκατασταθεί η ηρεμία στην αγορά, ξεκινήσουν επενδύσεις και επιστρέψουν οι καταθέσεις σε ικανοποιητικό βαθμό ώστε να γεφυρωθεί το σημερινό χάσμα καταθέσεων-χορηγήσεων και να αποδεσμευτούμε από τον ELA.

Για κάποιον περίεργο λόγο, η Κυβέρνηση δεν δείχνει να αντιλαμβάνεται τίποτε από αυτά και ιδεοληπτικά επιμένει να κάνει τα ακριβώς αντίθετα.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 26 Απριλίου 2015

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα χειροτερέψει την ασφυξία της αγοράς

Η αγορά ασφυκτιά, έχει στεγνώσει εντελώς από ρευστότητα. Λίγο οι ΕΝΦΙΑ και οι λοιποί φόροι, λίγο η προεκλογική αβεβαιότητα, λίγο η παύση πληρωμών από το Δημόσιο, λίγο οι αναλήψεις από τις τράπεζες, όλα μαζί οδήγησαν σε μια κατάσταση όπου κανείς δεν έχει να πληρώσει κανέναν.

Το πρόβλημα κάθε άλλο παρά θα λυθεί σύντομα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, διαφαινόμενος νικητής των αυριανών εκλογών, διατείνεται ότι θα σκίσει τα μνημόνια, θα επαναδιαπραγματευτεί σκληρά, και άλλα ηχηρά παρόμοια, τίποτα από τα οποία όμως δεν θα βγάλει την αγορά από το βαθύ κώμα στο οποίο βρίσκεται σήμερα. Με τα 100 δις ευρώ που είπε πως θα κόψει η κυρία Ραχήλ Μακρή γελάμε ακόμα, μια μονομερής καταγγελία του μνημονίου θα άφηνε την χώρα (πόσο μάλλον την αγορά) ξεκρέμαστη από πλευράς χρηματοδότησης, ενώ οι απίστευτες προεκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ προς όλους δημιουργούν, αν τηρηθούν, τόσο τεράστιες ανάγκες στο Κράτος, που για να καλυφθούν θα πρέπει να αυξηθούν οι φόροι.

Η ρευστότητα στην αγορά μπορεί να επανέλθει μακροπρόθεσμα με τη μείωση των δαπανών του Δημοσίου και των αντίστοιχων φόρων που πνίγουν την αγορά, μεσοπρόθεσμα με εντατικοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και προσέλκυση επενδύσεων, βραχυπρόθεσμα δε με την επαναφορά της ηρεμίας στην αγορά και την αποφυγή ακραίας ρητορικής και μονομερών ενεργειών. Δυστυχώς, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι θα κάνει τα αντίθετα από όλα αυτά και έτσι παραμένω απαισιόδοξος.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 25 Ιανουαρίου 2015

Η επόμενη μέρα των stress tests

Ολοκληρώθηκαν τα stress tests των τραπεζών. Τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης έγραψαν ότι τρεις ελληνικές τράπεζες απέτυχαν, τα εγχώρια Μέσα ότι όλες πέτυχαν, η Κυβέρνηση βγήκε να πανηγυρίσει, το Χρηματιστήριο πήρε την κατιούσα. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση: οι τράπεζες μπορούν να σταθούν στα πόδια τους με στοιχειώδη κεφαλαιακή επάρκεια, εφόσον ολοκληρωθούν τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους που έχουν ήδη κατατεθεί (πώληση θυγατρικών στο εξωτερικό, συρρίκνωση δραστηριοτήτων, μείωση κόστους προσωπικού).

Επ’ουδενί σημαίνει αυτό ότι οι τράπεζες ξεπέρασαν την κρίση ή ότι τώρα θα αυξήσουν τη ρευστότητα στην αγορά. Η αρχή της κρίσης τις βρήκε με δανειακό χαρτοφυλάκιο μεγαλύτερο από τις καταθέσεις τους. Τα κόκκινα δάνεια, οι τεράστιες επισφάλειες και διαγραφές, όπως και η μεγάλη μείωση των καταθέσεων είναι οι παράγοντες που αφενός στέγνωσαν την αγορά, αφετέρου εξαΰλωσαν τα κεφάλαιά τους και κατέστρεψαν ολοκληρωτικά τους μετόχους τους. Όσο οι καταθέσεις δεν αυξάνουν και τα κόκκινα δάνεια δεν μειώνονται, τα περιθώρια των τραπεζών να αυξήσουν τη ρευστότητα στην αγορά είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Από την άλλη, να παρέχουν ρευστότητα σε τι; Γίνονται νέες επενδύσεις στη χώρα; Βελτιώθηκε το επενδυτικό περιβάλλον; Αυξήθηκε η πιστοληπτική ικανότητα των νοικοκυριών; Η ρευστότητα της αγοράς θα βελτιωθεί μόνον όταν μειωθεί το αδηφάγο Κράτος και γίνουν νέες, ουσιαστικές επενδύσεις. Ως προς αυτό, δεν φαίνεται ακόμα φως στο βάθος του τούνελ.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 2 Νοεμβρίου 2014

Η Κοίμηση της Μεταρρύθμισης

Η Κοίμηση της Θεοτόκου σημαίνει την αρχή του τέλους της θερινής ραστώνης και την σταδιακή επιστροφή στην δύσκολη οικονομική και πολιτική πραγματικότητα. Το φθινόπωρο προμηνύεται δύσκολο, καθώς η Κυβέρνηση επιχειρεί επίφοβους πολιτικούς ακροβατισμούς σε τεντωμένο, οικονομικά, σκοινί.

Η επιστροφή της τρόικας συνοδεύεται από επαναφορά των πιέσεων προς την Κυβέρνηση να κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, που κάθε χρεωκοπημένο Κράτος εξάλλου θα έκανε: αν μη τι άλλο, να καταφέρει να μην ξοδεύει περισσότερα από όσα εισπράττει. Τεσσεράμισυ χρόνια μετά την επίσημη ελληνική χρεωκοπία, οι Κυβερνήσεις μας αρνούνται συστηματικά να κάνουν οποιαδήποτε μεταρρύθμιση που θα περιόριζε το Κράτος και τις σπατάλες του, θα άνοιγε τις αγορές και θα δημιουργούσε νέες θέσεις εργασίας. Αντ´αυτών, φορολογούν ακίνητα, κινητά, αυτοκίνητα, στραγγαλίζουν φορολογικά κάθε οικονομική δραστηριότητα, εξακολουθούν να συνταξιοδοτούν υγιείς πενηντάρηδες και αναβάλλουν κάθε μεταρρύθμιση.

Η αναβολή των μεταρρυθμίσεων, μάλιστα, γίνεται αυτές τις μέρες στρατηγική κυβερνητική επιλογή. Η Κυβέρνηση διαμηνύει, ψευδόμενη συνειδητά, πως η τρόικα φεύγει και οι μεταρρυθμίσεις τελείωσαν, η τρόικα περιμένει την τήρηση των υποσχέσεων για τις επόμενες εκταμιεύσεις, το πρόγραμμα του Μνημονίου όντως τελειώνει, αλλά κανείς δεν αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος να πει στον βάναυσα φορολογούμενο λαό ότι η προσπάθεια δεν τελειώνει εδώ, αλλά ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς.

Η Κυβέρνηση, λοιπόν, γιορτάζει σήμερα υποκριτικά την «Κοίμηση της Μεταρρύθμισης» και πλέον… η Παναγιά να βάλει το χέρι της!

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 15 Αυγούστου 2014

«Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας» κατακαλόκαιρο;

Η «Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας» είναι η ημέρα του χρόνου, μετά την οποία δουλεύουμε για τον εαυτό μας. Ως τότε, ένας εργαζόμενος δουλεύει για να πληρώνει τους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές του. Η συμβολική αυτή ημέρα υπολογίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου. Στην Ελλάδα ξεκίνησε να υπολογίζεται φέτος από το «Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών – Μάρκος Δραγούμης», το οποίο ανακοίνωσε αναδρομικά στοιχεία από το 2007. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΚΕΦΙΜ, η φορολογική επιβάρυνση των πολιτών αυτή την οκταετία είναι προφανής: το 2007 η ημέρα αυτή για την Ελλάδα ήταν η 22α Μαΐου, το 2011 η 5η Ιουνίου και φέτος η 26η Ιουνίου. (Όλα τα στοιχεία μπορείτε να τα βρείτε στο: http://bit.ly/freedom-day)

Και ενώ η «Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας» μετατοπίζεται όλο και πιο αργά, η Κυβέρνηση διαρρέει πως σχεδιάζει κάποια μείωση φορολογίας, ιδίως στα καύσιμα και επί μέρους είδη, αλλά και κατάργηση του φόρου αλληλεγγύης. Είναι γεγονός ότι χωρίς χαλάρωση της φορολογικής μέγγενης δεν θα ανακάμψει η οικονομική δραστηριότητα. Δύσκολα θα με πείσει όμως η Κυβέρνηση ότι ο σχεδιασμός της είναι στρατηγικός και όχι μικροπολιτικός, δηλαδή προεκλογικός.

Αν επρόκειτο για στρατηγικό σχεδιασμό, θα βλέπαμε παράλληλη μείωση της κρατικής σπατάλης, κλείσιμο άχρηστων φορέων και περιορισμό αρμοδιοτήτων. Επειδή όμως δεν βλέπουμε τίποτε από αυτά, αλλά μόνο εκλογολογία, φοβάμαι ότι πολύ σύντομα η «Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας» θα συμπίπτει με… το Δεκαπενταύγουστο!

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 22 Ιουνίου 2014

Η Μάργκαρετ Θάτσερ και οι «νεοφιλελεύθερες πολιτικές του Μνημονίου»

Το Centre for Policy Studies διοργανώνει την προσεχή Τετάρτη, 18 Ιουνίου, ένα μεγάλο συνέδριο  στο Λονδίνο με τίτλο «Συνέδριο Μάργκαρετ Θάτσερ για την Ελευθερία». Θα συμμετέχουν και θα μιλήσουν πρώην πρωθυπουργοί, νομπελίστες, ακαδημαϊκοί, με κύρια θέματα την οικονομική ελευθερία, το μεγάλο κράτος, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις και τον κορπορατισμό, τη μείωση της φορολογίας.

Παρά το συντηρητικό, γενικά, προφίλ της, και την κομματική της ένταξη, η «Σιδηρά Κυρία» υπήρξε εμβληματικό πρόσωπο για την φιλελεύθερη οικονομική πολιτική που ακολούθησε. Το άνοιγμα των αγορών, η μείωση των φόρων, οι εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις, έδωσαν το φιλί της ζωής στη βρετανική οικονομία, η οποία στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Η Μάργκαρετ Θάτσερ, ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί της, έδωσε στην εποχή της τη μάχη των ιδεών και την κέρδισε.

Εδώ στην Ελλάδα, η μάχη των ιδεών δεν δόθηκε ποτέ. Προτιμήσαμε τη μάχη των εντυπώσεων. Η χώρα μας ακολούθησε μεταπολεμικά σοσιαλιστικές, εν πολλοίς, πρακτικές (κλειστά επαγγέλματα, προστατευτισμός, κρατικοποιήσεις). Μετά το 1981, η σοσιαλιστική παράδοση συμπληρώθηκε από την καταστροφική, όπως αποδείχθηκε εξάλλου, πρακτική της κοινωνικής πολιτικής με δανεικά, των ελλειμμάτων, της υπερχρέωσης και της «ανάπτυξης διά της κατανάλωσης, όχι διά της παραγωγής. Το σοσιαλιστικό αυτό μοντέλο κατέρρευσε οριστικά το 2010, με μια οδυνηρή χρεοκοπία, τα συντρίμμια της οποίας ακόμα μαζεύουμε.

Ακόμα και η χρεοκοπία όμως δεν προκάλεσε μάχη ιδεών. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πιστεύει ότι αυτό που μας οδήγησε στην κατάρρευση ήταν η ασυδοσία των αγορών (και άρα αν τις ρυθμίζαμε δεν θα καταρρέαμε), καθώς και ότι οι «πολιτικές του μνημονίου» είναι «νεοφιλελεύθερες». Η φορολογική λαίλαπα, που το πολιτικό μας σύστημα εξαπέλυσε προκειμένου να μην αναγκαστεί να πειράξει το επανδρωμένο με την πελατεία του Δημόσιο, στη συνείδηση του κόσμου είναι φιλελεύθερη πολιτική, παρόλο που ο φιλελευθερισμός επαγγέλλεται μείωση των φόρων! Οι ιδιωτικοποιήσεις ονομάζονται «ξεπούλημα», αντί να αντιμετωπίζονται ως εισροή επενδυτικών κεφαλαίων. Η αριστερή αντιπολίτευση υπόσχεται ότι «με ένα νόμο και ένα άρθρο» όλα θα επανέλθουν στην προηγούμενη κατάσταση, θα συνεχίσουμε δηλαδή να μοιράζουμε σε ημετέρους τα λεφτά των άλλων, δανειστών και φορολογουμένων.

Η Μάργκαρετ Θάτσερ έλεγε ότι «το πρόβλημα με το σοσιαλισμό είναι ότι κάποτε τελειώνουν τα λεφτά των άλλων». Κι εμάς μας τελείωσαν το 2010. Πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή ως κοινωνία να συζητήσουμε το πώς θα ορθοποδήσουμε μόνοι μας, χωρίς λεφτά κανενός άλλου. Καμία χώρα δε σώθηκε ως μπαταχτσής, δηλαδή με «κουρέματα» αυτών που τη δάνεισαν. Καμία χώρα δε σώθηκε με χρηματοδοτικά πακέτα, Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, ΕΣΠΑ. Οι χώρες που ευημερούν, αποφάσισαν να βασιστούν στις δυνάμεις τους και να παράξουν πλούτο. Και ο πλούτος παράγεται με ανοικτές αγορές, χαμηλή και σταθερή φορολογία, προσέλκυση επενδύσεων, ανταγωνισμό, επιχειρηματικότητα, καινοτομία.

 

Δημοσιεύτηκε στις 16 Ιουνίου 2014 στο emea.gr