Αρχείο για ανάπτυξη

Η φαρσοκωμωδία με την «Τράπεζα BRICS»

Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική αποφάσισαν εδώ και ένα χρόνο να συστήσουν μια αναπτυξιακή Τράπεζα με μετοχικό κεφάλαιο 100 δις δολαρίων. Την εβδομάδα που μας πέρασε, ο υφυπουργός οικονομικών της Ρωσίας μας κάλεσε να συμμετάσχουμε και εμείς. Το πώς αυτό έγινε επίκεντρο της ειδησεογραφίας των ημερών, είναι ενδεικτικό της γελοιότητας που μας περιβάλλει.

Η Τράπεζα αυτή θα χρηματοδοτεί αναπτυξιακά έργα στις χώρες που την συναποτελούν. Προφανώς και δεν θα αγοράζει ομόλογά τους. Πολύ περισσότερο όταν το σύνολο του μετοχικού της κεφαλαίου επαρκεί για περίπου το ένα τρίτο του χρέους μας, που πρέπει να αναχρηματοδοτήσουμε. Επίσης, για να γίνεις μέλος στην Τράπεζα αυτή, θα πρέπει να εισφέρεις μερικά δισεκατομμύρια στο μετοχικό της κεφάλαιο, την ώρα που εμείς για να πληρώσουμε μερικά εκατομμύρια στο ΔΝΤ χρησιμοποιήσαμε αποθεματικό έκτακτης ανάγκης.

Το ότι αφήνεται να εννοηθεί ότι αυτή θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική λύση στο χρηματοδοτικό μας πρόβλημα, είναι απόλυτα γελοίο. Εξηγείται βεβαίως από το δραματικό αδιέξοδο, στο οποίο έχουμε περιέλθει λόγω των κυβερνητικών χειρισμών. Μετά το Ιράν, τη Ρωσία, τους υδρογονάνθρακες, την Κίνα, η Τράπεζα BRICS είναι ακόμα μια απόδειξη ότι η Κυβέρνηση δεν έχει καμία απολύτως επαφή με την πραγματικότητα και το μόνο που την απασχολεί είναι η επικοινωνιακή διαχείριση της καταστροφής, στην οποία με μαθηματική βεβαιότητα μας οδηγεί.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 17 Μαΐου 2015

Advertisements

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα χειροτερέψει την ασφυξία της αγοράς

Η αγορά ασφυκτιά, έχει στεγνώσει εντελώς από ρευστότητα. Λίγο οι ΕΝΦΙΑ και οι λοιποί φόροι, λίγο η προεκλογική αβεβαιότητα, λίγο η παύση πληρωμών από το Δημόσιο, λίγο οι αναλήψεις από τις τράπεζες, όλα μαζί οδήγησαν σε μια κατάσταση όπου κανείς δεν έχει να πληρώσει κανέναν.

Το πρόβλημα κάθε άλλο παρά θα λυθεί σύντομα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, διαφαινόμενος νικητής των αυριανών εκλογών, διατείνεται ότι θα σκίσει τα μνημόνια, θα επαναδιαπραγματευτεί σκληρά, και άλλα ηχηρά παρόμοια, τίποτα από τα οποία όμως δεν θα βγάλει την αγορά από το βαθύ κώμα στο οποίο βρίσκεται σήμερα. Με τα 100 δις ευρώ που είπε πως θα κόψει η κυρία Ραχήλ Μακρή γελάμε ακόμα, μια μονομερής καταγγελία του μνημονίου θα άφηνε την χώρα (πόσο μάλλον την αγορά) ξεκρέμαστη από πλευράς χρηματοδότησης, ενώ οι απίστευτες προεκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ προς όλους δημιουργούν, αν τηρηθούν, τόσο τεράστιες ανάγκες στο Κράτος, που για να καλυφθούν θα πρέπει να αυξηθούν οι φόροι.

Η ρευστότητα στην αγορά μπορεί να επανέλθει μακροπρόθεσμα με τη μείωση των δαπανών του Δημοσίου και των αντίστοιχων φόρων που πνίγουν την αγορά, μεσοπρόθεσμα με εντατικοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και προσέλκυση επενδύσεων, βραχυπρόθεσμα δε με την επαναφορά της ηρεμίας στην αγορά και την αποφυγή ακραίας ρητορικής και μονομερών ενεργειών. Δυστυχώς, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι θα κάνει τα αντίθετα από όλα αυτά και έτσι παραμένω απαισιόδοξος.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 25 Ιανουαρίου 2015

Η επόμενη μέρα των stress tests

Ολοκληρώθηκαν τα stress tests των τραπεζών. Τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης έγραψαν ότι τρεις ελληνικές τράπεζες απέτυχαν, τα εγχώρια Μέσα ότι όλες πέτυχαν, η Κυβέρνηση βγήκε να πανηγυρίσει, το Χρηματιστήριο πήρε την κατιούσα. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση: οι τράπεζες μπορούν να σταθούν στα πόδια τους με στοιχειώδη κεφαλαιακή επάρκεια, εφόσον ολοκληρωθούν τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους που έχουν ήδη κατατεθεί (πώληση θυγατρικών στο εξωτερικό, συρρίκνωση δραστηριοτήτων, μείωση κόστους προσωπικού).

Επ’ουδενί σημαίνει αυτό ότι οι τράπεζες ξεπέρασαν την κρίση ή ότι τώρα θα αυξήσουν τη ρευστότητα στην αγορά. Η αρχή της κρίσης τις βρήκε με δανειακό χαρτοφυλάκιο μεγαλύτερο από τις καταθέσεις τους. Τα κόκκινα δάνεια, οι τεράστιες επισφάλειες και διαγραφές, όπως και η μεγάλη μείωση των καταθέσεων είναι οι παράγοντες που αφενός στέγνωσαν την αγορά, αφετέρου εξαΰλωσαν τα κεφάλαιά τους και κατέστρεψαν ολοκληρωτικά τους μετόχους τους. Όσο οι καταθέσεις δεν αυξάνουν και τα κόκκινα δάνεια δεν μειώνονται, τα περιθώρια των τραπεζών να αυξήσουν τη ρευστότητα στην αγορά είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Από την άλλη, να παρέχουν ρευστότητα σε τι; Γίνονται νέες επενδύσεις στη χώρα; Βελτιώθηκε το επενδυτικό περιβάλλον; Αυξήθηκε η πιστοληπτική ικανότητα των νοικοκυριών; Η ρευστότητα της αγοράς θα βελτιωθεί μόνον όταν μειωθεί το αδηφάγο Κράτος και γίνουν νέες, ουσιαστικές επενδύσεις. Ως προς αυτό, δεν φαίνεται ακόμα φως στο βάθος του τούνελ.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 2 Νοεμβρίου 2014

Η Μάργκαρετ Θάτσερ και οι «νεοφιλελεύθερες πολιτικές του Μνημονίου»

Το Centre for Policy Studies διοργανώνει την προσεχή Τετάρτη, 18 Ιουνίου, ένα μεγάλο συνέδριο  στο Λονδίνο με τίτλο «Συνέδριο Μάργκαρετ Θάτσερ για την Ελευθερία». Θα συμμετέχουν και θα μιλήσουν πρώην πρωθυπουργοί, νομπελίστες, ακαδημαϊκοί, με κύρια θέματα την οικονομική ελευθερία, το μεγάλο κράτος, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις και τον κορπορατισμό, τη μείωση της φορολογίας.

Παρά το συντηρητικό, γενικά, προφίλ της, και την κομματική της ένταξη, η «Σιδηρά Κυρία» υπήρξε εμβληματικό πρόσωπο για την φιλελεύθερη οικονομική πολιτική που ακολούθησε. Το άνοιγμα των αγορών, η μείωση των φόρων, οι εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις, έδωσαν το φιλί της ζωής στη βρετανική οικονομία, η οποία στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Η Μάργκαρετ Θάτσερ, ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί της, έδωσε στην εποχή της τη μάχη των ιδεών και την κέρδισε.

Εδώ στην Ελλάδα, η μάχη των ιδεών δεν δόθηκε ποτέ. Προτιμήσαμε τη μάχη των εντυπώσεων. Η χώρα μας ακολούθησε μεταπολεμικά σοσιαλιστικές, εν πολλοίς, πρακτικές (κλειστά επαγγέλματα, προστατευτισμός, κρατικοποιήσεις). Μετά το 1981, η σοσιαλιστική παράδοση συμπληρώθηκε από την καταστροφική, όπως αποδείχθηκε εξάλλου, πρακτική της κοινωνικής πολιτικής με δανεικά, των ελλειμμάτων, της υπερχρέωσης και της «ανάπτυξης διά της κατανάλωσης, όχι διά της παραγωγής. Το σοσιαλιστικό αυτό μοντέλο κατέρρευσε οριστικά το 2010, με μια οδυνηρή χρεοκοπία, τα συντρίμμια της οποίας ακόμα μαζεύουμε.

Ακόμα και η χρεοκοπία όμως δεν προκάλεσε μάχη ιδεών. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πιστεύει ότι αυτό που μας οδήγησε στην κατάρρευση ήταν η ασυδοσία των αγορών (και άρα αν τις ρυθμίζαμε δεν θα καταρρέαμε), καθώς και ότι οι «πολιτικές του μνημονίου» είναι «νεοφιλελεύθερες». Η φορολογική λαίλαπα, που το πολιτικό μας σύστημα εξαπέλυσε προκειμένου να μην αναγκαστεί να πειράξει το επανδρωμένο με την πελατεία του Δημόσιο, στη συνείδηση του κόσμου είναι φιλελεύθερη πολιτική, παρόλο που ο φιλελευθερισμός επαγγέλλεται μείωση των φόρων! Οι ιδιωτικοποιήσεις ονομάζονται «ξεπούλημα», αντί να αντιμετωπίζονται ως εισροή επενδυτικών κεφαλαίων. Η αριστερή αντιπολίτευση υπόσχεται ότι «με ένα νόμο και ένα άρθρο» όλα θα επανέλθουν στην προηγούμενη κατάσταση, θα συνεχίσουμε δηλαδή να μοιράζουμε σε ημετέρους τα λεφτά των άλλων, δανειστών και φορολογουμένων.

Η Μάργκαρετ Θάτσερ έλεγε ότι «το πρόβλημα με το σοσιαλισμό είναι ότι κάποτε τελειώνουν τα λεφτά των άλλων». Κι εμάς μας τελείωσαν το 2010. Πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή ως κοινωνία να συζητήσουμε το πώς θα ορθοποδήσουμε μόνοι μας, χωρίς λεφτά κανενός άλλου. Καμία χώρα δε σώθηκε ως μπαταχτσής, δηλαδή με «κουρέματα» αυτών που τη δάνεισαν. Καμία χώρα δε σώθηκε με χρηματοδοτικά πακέτα, Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, ΕΣΠΑ. Οι χώρες που ευημερούν, αποφάσισαν να βασιστούν στις δυνάμεις τους και να παράξουν πλούτο. Και ο πλούτος παράγεται με ανοικτές αγορές, χαμηλή και σταθερή φορολογία, προσέλκυση επενδύσεων, ανταγωνισμό, επιχειρηματικότητα, καινοτομία.

 

Δημοσιεύτηκε στις 16 Ιουνίου 2014 στο emea.gr

Η Μάργκαρετ Θάτσερ και το χρηματοδοτικό κενό

Την προσεχή Τετάρτη, 18 Ιουνίου, διεξάγεται στο Λονδίνο ένα μεγάλο συνέδριο με τίτλο «Συνέδριο Μάργκαρετ Θάτσερ για την Ελευθερία». Πρώην πρωθυπουργοί, νομπελίστες, ακαδημαϊκοί, θα μιλήσουν για την οικονομική ελευθερία, το μεγάλο κράτος, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τη μείωση της φορολογίας. Την ίδια ώρα στην Αθήνα θα συζητάμε για την Τρόικα, το πώς θα αναβληθούν μερικές ακόμα μεταρρυθμίσεις, πώς θα αυξηθεί η φορολογία και πώς θα καλύψουμε το «χρηματοδοτικό κενό».

Η Μάργκαρετ Θάτσερ έλεγε ότι «το πρόβλημα με το σοσιαλισμό είναι ότι κάποτε τελειώνουν τα λεφτά των άλλων». Ότι κάποια στιγμή δηλαδή θα έχεις «χρηματοδοτικό κενό» που δεν θα μπορείς να καλύψεις. Αυτή ακριβώς η σοσιαλιστική πρακτική, το να ξοδεύει δηλαδή το κράτος λεφτά των άλλων, φορολογουμένων και δανειστών, είναι αυτή που κατέρρευσε στην Ελλάδα. Αντίθετα από ό,τι νομίζουν οι περισσότεροι, ποτέ δεν εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα φιλελεύθερες πολιτικές, δηλαδή μικρότερο κράτος, λιγότεροι φόροι, λιγότερη γραφειοκρατία.

Το ζήτημα είναι τι πρέπει να κάνουμε τώρα. Η συζήτηση για το με ποιο φόρο ή με τίνος δανεικά θα καλύψουμε το «χρηματοδοτικό κενό» οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νέα αδιέξοδα. Πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό και στην Ελλάδα ότι μόνο η ελεύθερη οικονομία θα μας βγάλει από το τέλμα που βρισκόμαστε. Δυστυχώς όμως το πολιτικό μας σύστημα εξακολουθεί να κάνει το ακριβώς αντίθετο, το μόνο που ξέρει τόσο καλά: να μοιράζει τα λεφτά των άλλων.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 15 Ιουνίου 2014

«… ή το χρέος θα αφανίσει το έθνος»

Κάπου το 1994, ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου είπε πως «ή το έθνος θα αφανίσει το χρέος, ή το χρέος θα αφανίσει το έθνος». Αφού επί ολόκληρη τη δεκαετία του ’80 έκανε ό,τι μπορούσε για να το γιγαντώσει, τελικά διαπίστωσε με τρόμο το σοβαρό ενδεχόμενο να αφανιστούμε από το χρέος (όπως παραλίγο να συμβεί).

Όσες συζητήσεις γίνονται τώρα για ελάφρυνση του χρέους, επιμήκυνση ή όποια άλλη λύση, δυστυχώς δεν λαμβάνουν υπόψη τους ότι το πολιτικό σύστημα δεν έχει εγκαταλείψει την μοναδική του ικανότητα να παράγει συνεχώς ελλείμματα και χρέος. Οι πολιτικοί μας αντιλαμβάνονται την «ανάπτυξη» ως μια διαδικασία κατά την οποία οι ίδιοι τυπώνουν πληθωριστικό χρήμα (αν έχουμε εθνικό νόμισμα) ή δανείζονται αφειδώς, μοιράζοντάς το κατόπιν εκεί που οι ίδιοι κρίνουν σκόπιμο (συνηθέστατα σε ημετέρους).

Η ριζική λύση για να μην ξαναβρεθούμε σε θέση να μη μπορούμε να εξυπηρετήσουμε το χρέος είναι η πραγματική ανάπτυξη. Και αυτή δεν θα γίνει με ακόμη μεγαλύτερη εμπλοκή του Κράτους στην παραγωγική διαδικασία, αλλά με απεμπλοκή του. Μείωση της γραφειοκρατίας, ελάφρυνση της φορολογίας, σκληρή τιμωρία της διαφθοράς, αυτή είναι η συνταγή για νέες επενδύσεις, ώστε να αυξηθεί το εθνικό εισόδημα και να μειωθεί το χρέος ως ποσοστό του.

Πρέπει επιτέλους να διακρίνουμε και να ενισχύσουμε τις πολιτικές δυνάμεις που μπορούν να το κάνουν πραγματικότητα.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 24 Μαΐου 2014

Ζητείται ανάσταση για την ελληνική οικονομία

Το εορταστικό κλίμα των ημερών συμπίπτει με τις ενέσεις αισιοδοξίας, με τις οποίες η Κυβέρνηση προσπαθεί να συνεφέρει την ημιθανή ελληνική οικονομία. Αυτοί που ισχυρίζονται ότι «η οικονομία είναι πρωτίστως κλίμα», νομίζουν ότι αρκεί η αισιοδοξία για να έρθουν όλα στην προηγούμενη κατάσταση.

Όλοι όμως καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι μόνο εν μέρει έτσι. Πίσω από τους αλαλαγμούς «βγήκαμε στις αγορές» και «τελειώνει το μνημόνιο» κρύβεται η νεκρική σιγή μιας οικονομίας που έχει λυγίσει από την υπερφορολόγηση και την επακόλουθη εκτίναξη της ανεργίας, ενώ καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση δεν έγινε όλα αυτά τα χρόνια στον «Μεγάλο Ασθενή», το Ελληνικό Δημόσιο. Πώς λοιπόν θα αναταχθεί μια οικονομία, της οποίας αποδεκατίστηκε κάθε παραγωγικός ιστός, προκειμένου να μείνει ανέπαφη η κομματική πελατεία που σιτίζεται από τους φόρους αυτών που παράγουν;

Χρειάζεται επειγόντως αλλαγή νοοτροπίας. Κλείσιμο άχρηστων φορέων του δημοσίου, μείωση φορολογικών συντελεστών, ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον, εξαφάνιση της γραφειοκρατίας, άνοιγμα επαγγελμάτων, είναι λίγα από αυτά που πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν, αλλά αρνούμαστε πεισματικά να εφαρμόσουμε τα τέσσερα, ήδη, χρόνια της κρίσης.

Η ευημερία δεν έρχεται ποτέ από χρήμα που μοιράζει το Κράτος προς κατανάλωση. Μόνο η κινητοποίηση των παραγωγικών δυνάμεων της οικονομίας μπορεί να φέρει την ευημερία. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να πραγματοποιηθεί η ευχή «Καλή Ανάσταση» για την ελληνική οικονομία…

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 20 Απριλίου 2014