Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2014

Μετά την Τρόικα, τι;

Η Κυβέρνηση διακηρύσσει ότι δεν θα δεχτεί άλλες πιέσεις από την Τρόικα, ότι δεν θα χρειαστεί άλλο δάνειο, ότι θα βγει στις αγορές για να αναχρηματοδοτήσει τα υφιστάμενα δάνεια, ότι δηλαδή δεν θα προβεί σε άλλες μεταρρυθμίσεις (αν θεωρηθεί ότι έχει κάνει κάποιες). Αν αντιπαρέλθουμε το γεγονός ότι από τις αγορές θα αναχρηματοδοτήσει φτηνότερα μόνο τα δάνεια του ΔΝΤ (και αυτά όχι σίγουρα), που είναι και τα λιγότερα, και αν δεχτούμε ότι η Τρόικα θα φύγει και ότι η Κυβέρνηση θα πανηγυρίσει το «τέλος του Μνημονίου», το ερώτημα είναι: είμαστε έτοιμοι για την μετά την Τρόικα εποχή;

Στα πέντε σχεδόν χρόνια από την χρεωκοπία, οι Κυβερνήσεις, αντί να μειώσουν το χρεωκοπημένο υδροκέφαλο Δημόσιο, και συνεπώς και τους φόρους, και αντί να κάνουν μεταρρυθμίσεις ώστε να ανοίξουν οι αγορές και να δημιουργηθούν δουλειές, λύγισαν τα υποζύγια, φορολογώντας εξοντωτικά αυτούς που πάντοτε πλήρωναν το πελατειακό Κράτος. Το αποτέλεσμα σήμερα είναι καταστροφικό: Χρέος στο προ χρεωκοπίας ύψος του, αβάσταχτοι φόροι κυρίως στην ακίνητη περιουσία, εκατομμύρια άνεργοι, χιλιάδες κλειστές επιχειρήσεις, δισεκατομμύρια κόκκινων δανείων και υποχρεώσεων προς το Δημόσιο και τα Ασφαλιστικά Ταμεία που δεν μπορούν να πληρωθούν.

Αφού ούτε η Τρόικα κατάφερε να αλλάξει κάτι, και από τη λαίλαπα της κρίσης σώζεται μόνο το Δημόσιο και οι Υπάλληλοί του, γιατί να ελπίζουμε ότι το πολιτικό σύστημα θα αλλάξει κάτι από μόνο του;

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 21 Σεπτεμβρίου 2014

Advertisements

Αναζητήστε τα «ισοδύναμα μέτρα» στις δαπάνες!

Μετά τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες για φοροελαφρύνσεις που δεν προβλέπονται στον Προϋπολογισμό, η Κυβέρνηση ψάχνει για «ισοδύναμα μέτρα», προκειμένου να καλύψει την τρύπα που αυτές θα δημιουργήσουν. Και, όπως έχουν μάθει να κάνουν, ψάχνουν τα ισοδύναμα μέτρα στην πλευρά των εσόδων. Ξεχνούν ότι η εξίσωση του ελλείμματος έχει δύο παραμέτρους: έσοδα και έξοδα. Το οποίο σημαίνει ότι για να κλείσει ένα έλλειμμα που δημιουργείται, δεν είναι μόνη λύση η αύξηση των εσόδων. Υπάρχει και η μείωση των δαπανών.

Οι φορολογούμενοι έχουν στεγνώσει. Οι φοροδοτική τους ικανότητα είναι πια στο ναδίρ, και αυτό το ξέρει και η Κυβέρνηση που υπολογίζει ότι 20-25% του ΕΝΦΙΑ δεν θα πληρωθεί. Άρα τι μένει; Γιατί δεν ψάχνουν να βρουν ποιές σπατάλες μπορούν να περικοπούν; Η μόνη εξήγηση είναι ότι η περικοπή τους θίγει την καρδιά του πελατειακού κράτους που τα δύο κόμματα δημιούργησαν μεταπολιτευτικά.

Ποιο θα ήταν το πρόβλημα αν η σύνταξη του πρώην υπαλλήλου της ΔΕΗ και του ΟΤΕ εξισωνόταν με αυτή του ΙΚΑ, δηλαδή του πρώην ιδιωτικού υπαλλήλου; Υπάλληλοι δεν ήταν κι αυτοί; Ποιός αποφάσισε ότι αυτοί είναι «τα ρετιρέ» που δικαιούνται να αρμέγουν 1,2 δις ετησίως από τον Προϋπολογισμό; Γιατί είναι δίκαιο και ηθικό να πληρώνει ο Προϋπολογισμός 8 δις ετησίως σε συνταξιούχους κάτω του επίσημου ορίου συνταξιοδότησης των 65 ετών;

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 14 Σεπτεμβρίου 2014

Και η πίτα ολόκληρη, και ο σκύλος χορτάτος;

Ας ξανακάνουμε μια διαπίστωση: το Κράτος δεν γεννάει λεφτά. «Δεν υπάρχει κρατικό χρήμα», όπως έλεγε και η Μάργκαρετ Θάτσερ. Υπάρχει μόνο χρήμα των φορολογουμένων, δηλαδή φόροι. Αυτούς εισπράττει το Κράτος και αυτούς, τους φόρους μας, μοιράζει στη συνέχεια. Όσο μεγαλύτερο το Κράτος και οι δαπάνες (ή σπατάλες) του, τόσο μεγαλύτεροι οι φόροι.

Το ότι στη σημερινή Ελλάδα μάς έχουν πνίξει οι φόροι, είναι φυσικό επακόλουθο της επιλογής που έχουμε κάνει ως κοινωνία, να έχουμε ένα πολύ μεγάλο Κράτος. Το κοινωνικό αίτημα για μείωση των φόρων είναι υπαρκτό και απολύτως δικαιολογημένο, μετά τη φορολογική λαίλαπα που έζησαν οι Έλληνες πολίτες την τελευταία τετραετία. Πλην όμως, καμία πολιτική δύναμη δεν υποστήριξε σθεναρά την εναλλακτική λύση: τη δραστική περικοπή δαπανών αντί της αύξησης των φόρων.

Το ότι η Κυβέρνηση φέρεται να ζητά από την Τρόικα τη μείωση ορισμένων φόρων (όπως τον παράλογα υπερβολικό και τελικά αναποτελεσματικό φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης), δεν είναι καθόλου πειστικό, διότι δεν συνοδεύεται από μια εμπεριστατωμένη αντιπρόταση μείωσης δαπανών. Το να υποστηρίζει η Κυβέρνηση ότι θα μειώσει τους φόρους που η ίδια επέβαλε, χωρίς παράλληλα να μειώσει τις δαπάνες που τρέφουν κομματικούς στρατούς, είναι απλά λαϊκισμός. Διότι ως γνωστόν, και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος δεν γίνεται…

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 7 Σεπτεμβρίου 2014

Τα υποζύγια δεν αντέχουν άλλο!

BwR5ki8CcAAvuhKΌταν κατέρρευσε το υδροκέφαλο Δημόσιο το 2010, ξόδευε κάπου 36 δις ευρώ περισσότερα από όσα εισέπραττε. Αφού οι αγορές σταμάτησαν να μας δανείζουν και το έλλειμμα έπρεπε να μηδενιστεί, δύο επιλογές υπήρχαν: να περικοπούν τα έξοδα, ή να αυξηθούν τα έσοδα. Ή συνδυασμός των δύο.

Ο συνδυασμός που επέλεξε η πελατειακή μας κομματοκρατία ήταν συντριπτικός υπέρ της αύξησης των εσόδων. Τα έξοδα μειώθηκαν οριακά, κυρίως με οριζόντιες περικοπές και ψαλίδισμα των δημοσίων επενδύσεων, χωρίς μαζικό κλείσιμο άχρηστων φορέων του Δημοσίου και χωρίς απολύσεις υπαλλήλων που δεν χρειάζονται. Αντίθετα, η υπερφορολόγηση χτύπησε κόκκινο: τεκμήρια, τέλη επιτηδεύματος, χαράτσια, φόροι ακινήτων, στέγνωσαν τη ρευστότητα της αγοράς και εξάντλησαν τη φοροδοτική ικανότητα των φορολογουμένων.

Ο δρόμος αυτός είναι αδιέξοδος και αυτό έχει ήδη φανεί. Αυξάνουν τη φορολογία στο πετρέλαιο θέρμανσης, η κατανάλωση πέφτει 80%, με αποτέλεσμα και ο κόσμος να κρυώνει και το Κράτος να εισπράττει λιγότερα. Φορολογούν εξοντωτικά τα ακίνητα, καταρρέει η αγορά. Αυξάνουν τη φορολογία εισοδήματος, εκτινάσσονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς Εφορία και Τράπεζες.

Αργά ή γρήγορα, το Κράτος θα αναγκαστεί να περικόψει τις σπατάλες του. Η κομματοκρατία το αναβάλλει όσο μπορεί, για να μη θιγεί η κομματική τους βάση που έχει καταλάβει το Δημόσιο. Και το αναβάλλουν όσο αντέχουν τα υποζύγια. Τα οποία όμως δεν φαίνεται να αντέχουν για πολύ ακόμα…

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 31 Αυγούστου 2014