Αρχείο για Αύγουστος, 2014

Το χρεοκοπημένο μας ασφαλιστικό, μια Ολυμπιάδα κάθε χρόνο!

10433154_10152579522426358_6367826837726747846_nΤο ασφαλιστικό μας σύστημα είναι απολύτως χρεοκοπημένο. Βασική του αρχή, ως αναδιανεμητικό, είναι να εισπράττει τις εισφορές των εργαζομένων, να τις καταβάλλει στους σημερινούς συνταξιούχους ως συντάξεις, και όσα του λείπουν να τα συμπληρώνει ο Κρατικός Προϋπολογισμός. Δηλαδή οι φορολογούμενοι. Το έλλειμμα αυτό πέρυσι ήταν 12 δισ. ευρώ, όταν ο ΕΝΦΙΑ προσδοκά να εισπράξει λιγότερα από 4 δισ. ευρώ.

Είναι εμφανές ότι ο δρόμος αυτός είναι αδιέξοδος. Πώς είναι δυνατόν να επιβάλλονται φόροι σε ανέργους ή εργαζόμενους των 500 ευρώ ή ακίνητα που δεν αποφέρουν εισόδημα, ή καύσιμα, αυτοκίνητα, κλπ, για να επιδοτείται κάθε συνταξιούχος της ΔΕΗ κατά 16.000 και του ΟΤΕ κατά 11.000 τον χρόνο; Τα μεγέθη αυτά είναι υπερβολικά, ασήκωτα για ένα χρεωκοπημένο Κράτος όπως το δικό μας. Τα προνόμια που έχουν εξασφαλίσει στο παρελθόν οργανωμένες ομάδες συμφερόντων μέσω του πελατειακού πολιτικού μας συστήματος πρέπει να τελειώσουν.

Μια σημαντική μερίδα του κόσμου πιστεύει ότι «μας χρεοκόπησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες». Όντως έγιναν τεράστιες σπατάλες, έργα άχρηστα, χωρίς πρόνοια για μελλοντική τους χρήση, και τώρα σκουριάζουν ανεκμετάλλευτα. Δεν μας χρεοκόπησαν όμως οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αυτοί στοίχισαν, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, 6,5 δισ. ευρώ και απέφεραν έσοδα 2 δισ. ευρώ, δηλαδή καθαρό έξοδο 4,5 δισ. ευρώ. Και δώσαμε άλλα 2 δισ. ευρώ για αναπλάσεις, σύνολο 6,5 δισ. ευρώ. Και άλλα 2 δισ. ευρώ κόστισε το αεροδρόμιο και λιγότερο από 3 δισ. ευρώ το μετρό. Σύνολο 11,5 δισ. ευρώ. Δίνουμε λοιπόν ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ από τους φόρους μας σε συντάξεις περισσότερα από όσα στοίχισαν όλα αυτά μαζί.

Η ριζική αναμόρφωση του ασφαλιστικού είναι απόλυτη προτεραιότητα, για να προχωρήσουμε ως κοινωνία. Είναι απίστευτο ότι 700.000 συνταξιούχοι κάτω από το επίσημο όριο των 65 εισπράττουν 8 δισ. ευρώ το χρόνο και αντί η Κυβέρνηση να κάνει κάτι για να διορθώσει αυτή την κοινωνική αδικία, εξαγγέλλει πρόγραμμα συνταξιοδοτήσεων 55άρηδων με εξαγορά πλασματικών ετών υπηρεσίας!

 

Δημοσιεύτηκε στο emea.gr στις 26 Αυγούστου 2014

Advertisements

Η Κοίμηση της Μεταρρύθμισης

Η Κοίμηση της Θεοτόκου σημαίνει την αρχή του τέλους της θερινής ραστώνης και την σταδιακή επιστροφή στην δύσκολη οικονομική και πολιτική πραγματικότητα. Το φθινόπωρο προμηνύεται δύσκολο, καθώς η Κυβέρνηση επιχειρεί επίφοβους πολιτικούς ακροβατισμούς σε τεντωμένο, οικονομικά, σκοινί.

Η επιστροφή της τρόικας συνοδεύεται από επαναφορά των πιέσεων προς την Κυβέρνηση να κάνει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, που κάθε χρεωκοπημένο Κράτος εξάλλου θα έκανε: αν μη τι άλλο, να καταφέρει να μην ξοδεύει περισσότερα από όσα εισπράττει. Τεσσεράμισυ χρόνια μετά την επίσημη ελληνική χρεωκοπία, οι Κυβερνήσεις μας αρνούνται συστηματικά να κάνουν οποιαδήποτε μεταρρύθμιση που θα περιόριζε το Κράτος και τις σπατάλες του, θα άνοιγε τις αγορές και θα δημιουργούσε νέες θέσεις εργασίας. Αντ´αυτών, φορολογούν ακίνητα, κινητά, αυτοκίνητα, στραγγαλίζουν φορολογικά κάθε οικονομική δραστηριότητα, εξακολουθούν να συνταξιοδοτούν υγιείς πενηντάρηδες και αναβάλλουν κάθε μεταρρύθμιση.

Η αναβολή των μεταρρυθμίσεων, μάλιστα, γίνεται αυτές τις μέρες στρατηγική κυβερνητική επιλογή. Η Κυβέρνηση διαμηνύει, ψευδόμενη συνειδητά, πως η τρόικα φεύγει και οι μεταρρυθμίσεις τελείωσαν, η τρόικα περιμένει την τήρηση των υποσχέσεων για τις επόμενες εκταμιεύσεις, το πρόγραμμα του Μνημονίου όντως τελειώνει, αλλά κανείς δεν αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος να πει στον βάναυσα φορολογούμενο λαό ότι η προσπάθεια δεν τελειώνει εδώ, αλλά ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς.

Η Κυβέρνηση, λοιπόν, γιορτάζει σήμερα υποκριτικά την «Κοίμηση της Μεταρρύθμισης» και πλέον… η Παναγιά να βάλει το χέρι της!

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 15 Αυγούστου 2014

Οι συντάξεις των πενηντάρηδων και ο ΕΝΦΙΑ

Έχουμε ξαναπεί ότι το ασφαλιστικό μας σύστημα δεν είναι κεφαλαιοποιητικό. Δεν δημιουργεί δηλαδή αποθεματικά για κάθε ασφαλισμένο από τις εισφορές του, ώστε όταν έρθει η ώρα της συνταξιοδότησης να πάρει την σύνταξή του από το προσωπικό του αποθεματικό κεφάλαιο. Το συνταξιοδοτικό μας σύστημα είναι αναδιανεμητικό: παίρνει τις εισφορές των σημερινών εργαζομένων και τις μοιράζει στους σημερινούς συνταξιούχους. Οι σημερινοί εργαζόμενοι έχουν απλά την ελπίδα ότι, όταν έρθει η ώρα, θα υπάρχουν αρκετοί εργαζόμενοι, για να χρηματοδοτήσουν και τις δικές τους συντάξεις.

Οι εισφορές των εργαζομένων, όμως, δεν καλύπτουν τις συντάξεις. Πάντα τη διαφορά κάλυπτε ο Κρατικός Προϋπολογισμός από τα φορολογικά έσοδα. Ένα μεγάλο μέρος, λοιπόν, από τους φόρους μας (12,6 δις το 2013!), πηγαίνει κατευθείαν σε πληρωμή συντάξεων, και ως φορολογούμενοι έχουμε κάθε δικαίωμα να ζητούμε την καλύτερη δυνατή χρήση των χρημάτων αυτών.

Για παράδειγμα, η προχθεσινή είδηση ότι πενηντάρηδες πρώην σχολικοί φύλακες θα συνταξιοδοτηθούν με πλασματικά χρόνια υπηρεσίας, είναι εξόχως προκλητική, όταν μάλιστα ξέρουμε ότι σε συνταξιούχους κάτω των 65 ετών καταβάλλονται σήμερα 8 δις ευρώ ετησίως. Συνδυάστε τον αριθμό αυτό με τα 3,7 δις που προσδοκά να εισπράξει η Κυβέρνηση με το εξοντωτικό ΕΝΦΙΑ και θα καταλάβετε ότι το πολιτικό σύστημα δημεύει ουσιαστικά την ακίνητη περιουσία όλων των Ελλήνων, για να μη θίξει στο ελάχιστο προκλητικά προνόμια συγκεκριμένων ομάδων που το ίδιο δημιούργησε.

 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News στις 10 Αυγούστου 2014

Μοναχισμός, σοσιαλισμός και κοινοκτημοσύνη

8207_0_L

Κατά την επίσκεψή του στο Άγιο Όρος, ο Αλέξης Τσίπρας φέρεται να είπε πως «υπάρχουν κοινές αντιλήψεις, αλλά και πολλά στοιχεία της Αγιορείτικης ζωής, από τα οποία όλοι μπορούν να παραδειγματιστούν».

Πιστεύω ότι η μόνη «κοινή αντίληψη» ή «παράδειγμα προς μίμηση» που μπορεί να βρήκε ένας δεδηλωμένος άθεος αριστερός σε χώρο ορθόδοξου μοναχισμού είναι η κοινοκτημοσύνη. Μόνο σε αυτό το χαρακτηριστικό θα μπορούσε να μοιάζει μια μοναστική πολιτεία με μια «ιδανική σοσιαλιστική κοινωνία», όπως την φαντάζονται οι αριστεροί. Ενώ όμως ο Αλέξης Τσίπρας πολύ εύκολα περιέγραψε αυτό το κοινό εξωτερικό γνώρισμα, παρέλειψε εντούτοις εντέχνως το πώς οι δυο Πολιτείες, μοναστική και σοσιαλιστική, καταλήγουν στην κοινοκτημοσύνη ή δίκαιη κατανομή του πλούτου:

Οι μονάζοντες στον Άθω έχουν ηθελημένα απαρνηθεί τον πλούτο και τα υλικά αγαθά. Πολλοί από αυτούς είχαν κινητή ή ακίνητη περιουσία πριν μονάσουν, την οποία εγκατέλειψαν, αποποιήθηκαν ή δώρισαν πριν αποσυρθούν από τα εγκόσμια. Αντιθέτως, κανείς αριστερός δεν αποποιήθηκε τον ιδιωτικό του πλούτο, ούτε στα πάλαι ποτέ καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού, όπου η κομματική νομενκλατούρα έπινε και έτρωγε κατανέμοντας δίκαια την φτώχια στο λαό, αλλά ούτε στις αστικές δημοκρατίες, όπου οι αριστεροί πολιτικοί υποτίθεται ότι αγωνίζονται για τους κατατρεγμένους, ενώ δείχνουν ίδια ή και μεγαλύτερη τάση από τους αστούς στη συσσώρευση κινητών, ακινήτων, αυτοκινήτων, μετοχών, καταθέσεων και άλλων υλικών αγαθών του κατά τα άλλα «κατάπτυστου» καπιταλισμού.

Έπειτα, οι κάτοικοι του Άθω βρέθηκαν εκεί με τη θέλησή τους. Δεν γεννήθηκαν εκεί, αλλά εκουσίως προσχώρησαν σε ένα κοινωνικό σύστημα που λειτουργεί έτσι επί 1.000 χρόνια και είναι πάντα ελεύθεροι, εάν δεν τους αρέσει, να αποχωρήσουν. Αντίθετα, όπου εφαρμόστηκε ο υπαρκτός σοσιαλισμός, έκλεισαν τα σύνορα, απαγορεύτηκε η έξοδος στους αντιφρονούντες, φυλακίστηκαν, εκτοπίστηκαν και βασανίστηκαν όσοι ασκούσαν κριτική στο καθεστώς, ενώ οργανώθηκε εκτεταμένη προπαγάνδα στην εκπαίδευση και την ενημέρωση.

Τελικά, Αλέξη, παρά την φαινομενική ομοιότητα ως προς την κοινοκτημοσύνη, η βασική διαφορά μοναστικής και σοσιαλιστικής κοινωνίας είναι η ελευθερία. Στην μοναστική είσαι ελεύθερος να προσχωρήσεις ή να αποχωρήσεις, ενώ στην σοσιαλιστική δεν υπάρχει επιστροφή: θα υποστείς την εφαρμογή των ιδεών μιας ιντελιγκέντσιας η οποία, μην έχοντας απαρνηθεί πρώτη η ίδια την περιουσία της, ξεκινά να μοιράσει «δίκαια» τον πλούτο των άλλων. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν γίνεται πιστευτή…